STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мінутка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міну́тка мн. міну́ткі |
| Родны каго? чаго? |
міну́ткі мн. міну́так |
| Давальны каму? чаму? |
міну́тцы мн. міну́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
міну́тку мн. міну́ткі |
| Творны кім? чым? |
міну́ткай, міну́ткаю мн. міну́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
міну́тцы мн. міну́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
minutka — беларуская лацінка
Слова мінутка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінутка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінуўшчына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мінусо́вы (8)
(6) гну́тка ‹
› міну́та (6)
(10) звышгну́тка ‹
› міну́тачка (9)
(8) нягну́тка ‹
› міну́тны (7)
(11) пяціміну́тка ‹
› міну́тны (7)
(9) шалапу́тка ‹
› міну́ўшчына (10)
(9) аднапу́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
