Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

міраж, -у, мужчынскі род
1. Аптычная з'ява ў атмасферы, пры якой на гарызонце ўзнікаюць уяўныя адлюстраванні далёкіх наземных прадметаў або ўчасткаў неба ў выніку заломвання сонечных праменняў у нераўнамерна нагрэтых слаях атмасферы. І раптам Засмужац перад сабой убачыў агеньчык. Ён не паверыў, нават напалохаўся, з трывогай падумаў, што гэта міраж. ← Іван Мележ.
2. пераноснае значэнне Тое, што не адпавядае рэчаіснасць тое, што не можа здзейсніцца. Штодзень святлей, шырэй разлогі, І гэта не міраж. Ідуць-бягуць шляхі-дарогі, змяняецца пейзаж. ← Язэп Пушча.

❌

міраж

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова міраж
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	міра́ж мн. міражы́
Родны каго? чаго?	міражу́ мн. міражо́ў
Давальны каму? чаму?	міражу́ мн. міража́м
Вінавальны каго? што?	міра́ж мн. міражы́
Творны кім? чым?	міражо́м мн. міража́мі
Месны у кім? у чым?	міражы́ мн. міража́х
Клічная форма	— мн. —

Слова міраж (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік міраж — у родным, давальным, творным і месным склоне

міраж

Навігатар

Мемчыкі