STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аміназлучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аміназлучэ́нне мн. аміназлучэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
аміназлучэ́ння мн. аміназлучэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
аміназлучэ́нню мн. аміназлучэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
аміназлучэ́нне мн. аміназлучэ́нні |
| Творны кім? чым? |
аміназлучэ́ннем мн. аміназлучэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аміназлучэ́нні мн. аміназлучэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
aminazlučennie — беларуская лацінка
Слова аміназлучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аміназлучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аміназол + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› амінадо́нт (9)
(13) дыазазлучэ́нне ‹
› аміназаме́шчаны (14)
(15) нітрозазлучэ́нне ‹
› аміназі́н (8)
(13) лейказлучэ́нне ‹
› аміназмяшча́льны (15)
(18) дыазааміназлучэ́нне ‹
› аміназо́л (8)
(10) разлучэ́нне ‹
› амінакапро́навы (14)
(13) нітразлучэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
