мнажэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мнажэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мнажэ́нне мн. мнажэ́нні
Родны каго? чаго?	мнажэ́ння мн. мнажэ́нняў
Давальны каму? чаму?	мнажэ́нню мн. мнажэ́нням
Вінавальны каго? што?	мнажэ́нне мн. мнажэ́нні
Творны кім? чым?	мнажэ́ннем мн. мнажэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	мнажэ́нні мн. мнажэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі не ведаеш, гарбата або чай — кажы гарбатачай.

mnažennie — беларуская лацінка

Слова мнажэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: