аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова модус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мо́дус мн. мо́дусы |
| Родны каго? чаго? |
мо́дусу мн. мо́дусаў |
| Давальны каму? чаму? |
мо́дусу мн. мо́дусам |
| Вінавальны каго? што? |
мо́дус мн. мо́дусы |
| Творны кім? чым? |
мо́дусам мн. мо́дусамі |
| Месны у кім? у чым? |
мо́дусе мн. мо́дусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памалу едучы, далей будзеш.
ад таго месца, куды едзеш— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
modus — беларуская лацінка
Слова модус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік модус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове моеўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мо́дульна (8)
(5) інду́с ‹
› мо́дульнасць (11)
(6) бі́ндус ‹
› мо́дульны (8)
(9) фенако́дус ‹
› мо́еўка (6)
(5) і́леус ‹
› мо́жа (4)
(7) ну́клеус ‹
› мо́жна (5)
(12) макрану́клеус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.