STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова монатэіст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
монатэі́ст мн. монатэі́сты |
| Родны каго? чаго? |
монатэі́ста мн. монатэі́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
монатэі́сту мн. монатэі́стам |
| Вінавальны каго? што? |
монатэі́ста мн. монатэі́стаў |
| Творны кім? чым? |
монатэі́стам мн. монатэі́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
монатэі́сце мн. монатэі́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
monateist — беларуская лацінка
Слова монатэіст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік монатэіст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове монатэматызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› монатыпі́ст (10)
(5) тэі́ст ‹
› монатэа́тр (9)
(6) атэі́ст ‹
› монатэі́зм (9)
(9) генатэі́ст ‹
› монатэісты́чны (13)
(9) політэі́ст ‹
› монатэматы́зм (12)
(8) пантэі́ст ‹
› монатэматы́чны (13)
(10) абсентэі́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
