STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мора
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мо́ра мн. мо́ры |
| Родны каго? чаго? |
мо́ра мн. мо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
мо́ру мн. мо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
мо́ра мн. мо́ры |
| Творны кім? чым? |
мо́рам мн. мо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
мо́ры мн. мо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
Што было, даўно на мора сплыло.
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
Калі купіць дом ля мора, табе пачнуць тэлефанаваць нават стрыечныя аднакласнікі.
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
mora — беларуская лацінка
Слова мора (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мора — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове морак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мо́пс (4)
(5) фло́ра ‹
› мо́псік (6)
(10) мікрафло́ра ‹
› мо́р (3)
(9) пасіфло́ра ‹
› мо́рак (5)
(6) камо́ра ‹
› мо́раны (6)
(5) змо́ра ‹
› мо́раны (6)
(8) Элеано́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
