аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мочка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мо́чка мн. мо́чкі |
| Родны каго? чаго? |
мо́чкі мн. мо́чак |
| Давальны каму? чаму? |
мо́чцы мн. мо́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
мо́чку мн. мо́чкі |
| Творны кім? чым? |
мо́чкай, мо́чкаю мн. мо́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мо́чцы мн. мо́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
— Табе якія цыцкі падабаюцца?
— Э-э-э… розныя…
— Табе пашанцавала! У мяне якраз розныя!..
močka — беларуская лацінка
Слова мочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мочка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мочыва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мочаспуска́льны (14)
(10) правало́чка ‹
› мочаспуска́нне (13)
(9) адвало́чка ‹
› мочаўтварэ́нне (13)
(10) падвало́чка ‹
› мо́чкавы (7)
(7) замо́чка ‹
› мо́чыва (6)
(7) намо́чка ‹
› мо́шаст (6)
(7) адмо́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.