аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мурцоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мурцо́ўка мн. мурцо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
мурцо́ўкі мн. мурцо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
мурцо́ўцы мн. мурцо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
мурцо́ўку мн. мурцо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
мурцо́ўкай, мурцо́ўкаю мн. мурцо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мурцо́ўцы мн. мурцо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
Такімі маладымі, як сёння, больш ніколі не будзем.
murcoŭka — беларуская лацінка
Слова мурцоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мурцоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мурцы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› муро́жысты (9)
(9) атарцо́ўка ‹
› муро́ўка (7)
(9) старцо́ўка ‹
› мурцава́ць (9)
(8) фарцо́ўка ‹
› мурцы́ (5)
(8) пярцо́ўка ‹
› мурча́ць (7)
(10) ядлаўцо́ўка ‹
› мурчэ́ць (7)
(8) жыўцо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.