мурынчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мурынчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	муры́нчык мн. муры́нчыкі
Родны каго? чаго?	муры́нчыка мн. муры́нчыкаў
Давальны каму? чаму?	муры́нчыку мн. муры́нчыкам
Вінавальны каго? што?	муры́нчыка мн. муры́нчыкаў
Творны кім? чым?	муры́нчыкам мн. муры́нчыкамі
Месны у кім? у чым?	муры́нчыку мн. муры́нчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

murynčyk — беларуская лацінка

Слова мурынчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: