STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова амулет
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
амуле́т мн. амуле́ты |
| Родны каго? чаго? |
амуле́та мн. амуле́таў |
| Давальны каму? чаму? |
амуле́ту мн. амуле́там |
| Вінавальны каго? што? |
амуле́т мн. амуле́ты |
| Творны кім? чым? |
амуле́там мн. амуле́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
амуле́це мн. амуле́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
перакладзі на беларускую «ты просто мачо»
напішы яму ў твітар, хай ведае
amuliet — беларуская лацінка
Слова амулет (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік амулет — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове амулецік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› амужы́чаны (9)
(7) біатле́т ‹
› амужы́чвацца (11)
(8) трыатле́т ‹
› амужы́чыцца (10)
(9) драндуле́т ‹
› амуле́тны (8)
(5) руле́т ‹
› амуле́цік (8)
(7) памфле́т ‹
› амулё́вы (7)
(8) камуфле́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
