аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
амужы́чыцца — дзеяслоў амуле́тны — прыметнік
канцэпт

амулет

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова амулет
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 амуле́т

мн.  амуле́ты
Родны
каго? чаго?		 амуле́та

мн.  амуле́таў
Давальны
каму? чаму?		 амуле́ту

мн.  амуле́там
Вінавальны
каго? што?		 амуле́т

мн.  амуле́ты
Творны
кім? чым?		 амуле́там

мн.  амуле́тамі
Месны
у кім? у чым?		 амуле́це

мн.  амуле́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Прабач, што расчараваў цябе. Гэта паўторыцца.


amuliet — беларуская лацінка

Слова амулет (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік амулет — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове амулецік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› амужы́чаны (9)

(7) біатле́т ‹

› амужы́чвацца (11)

(8) трыатле́т ‹

› амужы́чыцца (10)

(9) драндуле́т ‹

› амуле́тны (8)

(5) руле́т ‹

› амуле́цік (8)

(7) памфле́т ‹

› амулё́вы (7)

(8) камуфле́т ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

відэазапіс