аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мядненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мядне́нне мн. мядне́нні |
| Родны каго? чаго? |
мядне́ння мн. мядне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
мядне́нню мн. мядне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
мядне́нне мн. мядне́нні |
| Творны кім? чым? |
мядне́ннем мн. мядне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
мядне́нні мн. мядне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Дайце чалавеку рыбу — і ён будзе сыты адзін дзень.
Дайце чалавеку меч-рыбу — і ён будзе сыты і абаронены.
miadniennie — беларуская лацінка
Слова мядненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мядненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мядніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мядзя́нка (8)
(10) аблядненне ‹
› мядзя́нка (8)
(11) паблядне́нне ‹
› мядзя́ны (7)
(10) зблядне́нне ‹
› мяднё́ны (7)
(9) наме́ненне ‹
› мяднё́ны (7)
(11) абнасе́ненне ‹
› мядні́ца (7)
(11) апаражне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.