аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мяльнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мя́льнік мн. мя́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
мя́льніка мн. мя́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мя́льніку мн. мя́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
мя́льніка мн. мя́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
мя́льнікам мн. мя́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мя́льніку мн. мя́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
miaĺnik — беларуская лацінка
Слова мяльнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мяльнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мяльня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мялько́м (7)
(17) восцеаддзяля́льнік ‹
› мя́льна-трапа́льны (16)
(13) раздзяля́льнік ‹
› мя́льна-трасі́льны (16)
(12) выдзяляльнік ‹
› мяльну́ць (8)
(8) хмяльні́к ‹
› мя́льны (6)
(11) паганя́льнік ‹
› мя́льня (6)
(12) спаганя́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.