аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мяльца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мя́льца мн. мя́льцы |
| Родны каго? чаго? |
мя́льца мн. мя́льцаў |
| Давальны каму? чаму? |
мя́льцу мн. мя́льцам |
| Вінавальны каго? што? |
мя́льца мн. мя́льцы |
| Творны кім? чым? |
мя́льцам мн. мя́льцамі |
| Месны у кім? у чым? |
мя́льцы мн. мя́льцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піваЗамест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічmiaĺca — беларуская лацінка
Слова мяльца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мяльца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мяльшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мяльну́ць (8)
(6) ры́льца ‹
› мя́льны (6)
(7) кры́льца ‹
› мя́льня (6)
(6) шы́льца ‹
› мяльчэ́йшы (9)
(9) паўме́сяца ‹
› мяльчэ́ць (8)
(8) ча-ча-ча́ ‹
› мя́льшчык (8)
(6) саба́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.