мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
мяня́льнік — назоўнік мяня́льны — прыметнік
канцэпт

мяняльніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мяняльніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мяня́льніца

мн.  мяня́льніцы
Родны
каго? чаго?
мяня́льніцы

мн.  мяня́льніц
Давальны
каму? чаму?
мяня́льніцы

мн.  мяня́льніцам
Вінавальны
каго? што?
мяня́льніцу

мн.  мяня́льніц
Творны
кім? чым?
мяня́льніцай, мяня́льніцаю

мн.  мяня́льніцамі
Месны
у кім? у чым?
мяня́льніцы

мн.  мяня́льніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас

пісаць асобна:
на жаль

пісаць праз злучок:
то-бок


mianiaĺnica — беларуская лацінка

Слова мяняльніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мяняльніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мяняльшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мянько́вы (8)

(13) падганя́льніца

мяня́ла (6)

(14) здзяйсня́льніца

мяня́льнік (9)

(12) натхня́льніца

мяня́льны (8)

(11) спрыя́льніца

мяня́льшчык (10)

(10) апушчэ́ніца

мяня́цца (7)

(10) задушэ́ніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гарадскі і вясковы кот