STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова навальшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нава́льшчык мн. нава́льшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
нава́льшчыка мн. нава́льшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
нава́льшчыку мн. нава́льшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
нава́льшчыка мн. нава́льшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
нава́льшчыкам мн. нава́льшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нава́льшчыку мн. нава́льшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
navaĺščyk — беларуская лацінка
Слова навальшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік навальшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове навальшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› навальні́чны (11)
(12) пілава́льшчык ‹
› навальні́чыць (12)
(12) шклава́льшчык ‹
› нава́льны (8)
(14) клеймава́льшчык ‹
› нава́льшчыца (11)
(14) баранава́льшчык ‹
› навалэ́ндацца (12)
(14) рафінава́льшчык ‹
› наваля́ны (8)
(13) сукнава́льшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
