навязанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова навязанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	навяза́нне мн. навяза́нні
Родны каго? чаго?	навяза́ння мн. навяза́нняў
Давальны каму? чаму?	навяза́нню мн. навяза́нням
Вінавальны каго? што?	навяза́нне мн. навяза́нні
Творны кім? чым?	навяза́ннем мн. навяза́ннямі
Месны у кім? у чым?	навяза́нні мн. навяза́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— О, Вялікі і Мудры Настаўнік, я хачу разбагацець. Чаго мне не хапае, каб быць багатым?
— Каб быць багатым, табе не хапае грошай!

naviazannie — беларуская лацінка

Слова навязанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: