надзейка

гэта

— памянш.-ласк. да надзея

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова надзейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	надзе́йка мн. надзе́йкі
Родны каго? чаго?	надзе́йкі мн. надзе́ек
Давальны каму? чаму?	надзе́йцы мн. надзе́йкам
Вінавальны каго? што?	надзе́йку мн. надзе́йкі
Творны кім? чым?	надзе́йкай, надзе́йкаю мн. надзе́йкамі
Месны у кім? у чым?	надзе́йцы мн. надзе́йках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Per aspera ad astra.

Навошта? Ты ж згарыш дашчэнту, ёлупень.

nadziejka — беларуская лацінка

Слова надзейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: