аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова надзяванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
надзява́нне мн. надзява́нні |
| Родны каго? чаго? |
надзява́ння мн. надзява́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
надзява́нню мн. надзява́нням |
| Вінавальны каго? што? |
надзява́нне мн. надзява́нні |
| Творны кім? чым? |
надзява́ннем мн. надзява́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
надзява́нні мн. надзява́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
а можа «давай прям щас» — гэта «давай са́ма зараз»
?
nadziavannie — беларуская лацінка
Слова надзяванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік надзяванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове надзяленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› На́дзя (5)
(13) пераадзява́нне ‹
› надзява́нік (10)
(10) дадзява́нне ‹
› надзява́нка (10)
(12) пададзява́нне ‹
› надзява́ны (9)
(11) спадзява́нне ‹
› надзява́ны (9)
(13) неспадзява́нне ‹
› надзява́цца (10)
(11) раздзява́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.