STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова надкол
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
надко́л мн. надко́лы |
| Родны каго? чаго? |
надко́лу мн. надко́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
надко́лу мн. надко́лам |
| Вінавальны каго? што? |
надко́л мн. надко́лы |
| Творны кім? чым? |
надко́лам мн. надко́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
надко́ле мн. надко́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Давай памірымся, пакуль ты не зразумела, што табе лепей без мяне.
nadkol — беларуская лацінка
Слова надкол (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік надкол — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове надколванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› надкляпа́ць (10)
(8) пратако́л ‹
› надко́ваны (9)
(8) частако́л ‹
› надко́ваны (9)
(5) адко́л ‹
› надко́лавы (9)
(6) падко́л ‹
› надко́латы (9)
(4) іко́л ‹
› надко́латы (9)
(8) тэанікол ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
