Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

наезнік, -а, мужчынскі род
  1. Чалавек, які добра ездзіць вярхом; яздок. Жаўнер быў выдатны наезнік, і конь пад ім быў лёгкі і быстры. ← Якуб Колас.
  2. Тое, што і жакей. Пад адабральны гул трыбун наезнікі прадэманстравалі сваё майстэрства ў пераадоленні бар'ераў. ← газета «Звязда». // Цыркавы артыст, які выступае на кані.
  3. Спецыяліст, які займаецца на конных заводах.
  4. Дробнае насякомае атрада перапончатакрылых, якія адкладваюць яечкі ў цела вусеняў іншых насякомых.

❌

наезнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова наезнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нае́знік мн. нае́знікі
Родны каго? чаго?	нае́зніка мн. нае́знікаў
Давальны каму? чаму?	нае́зніку мн. нае́знікам
Вінавальны каго? што?	нае́зніка мн. нае́знікаў
Творны кім? чым?	нае́знікам мн. нае́знікамі
Месны у кім? у чым?	нае́зніку мн. нае́зніках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)

Слова наезнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік наезнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

наезнік

Навігатар

Мемчыкі