STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова найменне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
найме́нне мн. найме́нні |
| Родны каго? чаго? |
найме́ння мн. найме́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
найме́нню мн. найме́нням |
| Вінавальны каго? што? |
найме́нне мн. найме́нні |
| Творны кім? чым? |
найме́ннем мн. найме́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
найме́нні мн. найме́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
najmiennie — беларуская лацінка
Слова найменне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік найменне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове найміт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› найма́цца (8)
(7) зе́менне ‹
› найма́ць (7)
(6) іме́нне ‹
› найменава́ць (11)
(8) займе́нне ‹
› найме́нны (8)
(11) разнайменне ‹
› найме́ншанькі (12)
(10) перайме́нне ‹
› найме́ншы (8)
(9) кляйме́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
