STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наканаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наканава́нне мн. наканава́нні |
| Родны каго? чаго? |
наканава́ння мн. наканава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
наканава́нню мн. наканава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
наканава́нне мн. наканава́нні |
| Творны кім? чым? |
наканава́ннем мн. наканава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
наканава́нні мн. наканава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот
— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
nakanavannie — беларуская лацінка
Слова наканаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наканаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наканечнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› накамячы́ць (10)
(10) абанава́нне ‹
› наканава́на (10)
(10) азанава́нне ‹
› наканава́насць (13)
(9) канава́нне ‹
› наканава́ны (10)
(10) сканава́нне ‹
› наканава́ны (10)
(12) эталанава́нне ‹
› наканава́цца (11)
(12) эшаланава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
