аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова накіроўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
накіро́ўванне мн. накіро́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
накіро́ўвання мн. накіро́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
накіро́ўванню мн. накіро́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
накіро́ўванне мн. накіро́ўванні |
| Творны кім? чым? |
накіро́ўваннем мн. накіро́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
накіро́ўванні мн. накіро́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Млечны Шлях і Андрамеда могуць не стукнуцца праз 5 мільярдаў гадоў. Цяпер імавернасць 50%. Вось дзе нагода сумаваць, а не гэтыя вашыя курсы долара і ўсялякія крыптакапцы.
nakiroŭvannie — беларуская лацінка
Слова накіроўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік накіроўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове накіроўваючая + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› накірава́ць (10)
(16) абмундзіро́ўванне ‹
› накірмашава́цца (14)
(20) пераабмундзіро́ўванне ‹
› накіро́ўвальны (13)
(16) пералакіро́ўванне ‹
› накіро́ўваны (11)
(11) скіро́ўванне ‹
› накіро́ўваны (11)
(15) замаскіро́ўванне ‹
› накіро́ўвацца (12)
(16) перапаліро́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.