аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова анамарфаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
анамарфава́нне мн. анамарфава́нні |
| Родны каго? чаго? |
анамарфава́ння мн. анамарфава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
анамарфава́нню мн. анамарфава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
анамарфава́нне мн. анамарфава́нні |
| Творны кім? чым? |
анамарфава́ннем мн. анамарфава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
анамарфава́нні мн. анамарфава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Зайдзі на галоўную старонку.
Напішы ў анаграмы сваё імя і націсні спецпошук.
Цяпер ты ведаеш, хто ты насамрэч.
anamarfavannie — беларуская лацінка
Слова анамарфаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анамарфаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анамарфізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› анама́льна (9)
(12) трыумфава́нне ‹
› анама́льнасць (12)
(12) трыўмфаванне ‹
› анама́льны (9)
(9) арфава́нне ‹
› анамарфава́ны (12)
(10) тарфава́нне ‹
› анамарфава́ны (12)
(10) шурфава́нне ‹
› анамарфавацца (13)
(11) сульфава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.