накутнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова накутнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	наку́тнік мн. наку́тнікі
Родны каго? чаго?	наку́тніка мн. наку́тнікаў
Давальны каму? чаму?	наку́тніку мн. наку́тнікам
Вінавальны каго? што?	наку́тнік мн. наку́тнікі
Творны кім? чым?	наку́тнікам мн. наку́тнікамі
Месны у кім? у чым?	наку́тніку мн. наку́тніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Умей сказаць — умей змаўчаць.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

nakutnik — беларуская лацінка

Слова накутнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: