STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова намалот
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намало́т мн. намало́ты |
| Родны каго? чаго? |
намало́ту мн. намало́таў |
| Давальны каму? чаму? |
намало́ту мн. намало́там |
| Вінавальны каго? што? |
намало́т мн. намало́ты |
| Творны кім? чым? |
намало́там мн. намало́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
намало́це мн. намало́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Кахай таго, хто псуе тваю памаду, а не туш.
( ˘⌣˘)♡(˘⌣˘ )
namalot — беларуская лацінка
Слова намалот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намалот — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намалочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намалё́ўваць (11)
(6) акало́т ‹
› намалі́цца (9)
(7) закало́т ‹
› намалі́ць (8)
(9) недамало́т ‹
› намало́цца (9)
(9) перамало́т ‹
› намало́ць (8)
(9) сырамало́т ‹
› намало́чаны (10)
(10) пустамало́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).