наменклатуршчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова наменклатуршчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	наменклату́ршчык мн. наменклату́ршчыкі
Родны каго? чаго?	наменклату́ршчыка мн. наменклату́ршчыкаў
Давальны каму? чаму?	наменклату́ршчыку мн. наменклату́ршчыкам
Вінавальны каго? што?	наменклату́ршчыка мн. наменклату́ршчыкаў
Творны кім? чым?	наменклату́ршчыкам мн. наменклату́ршчыкамі
Месны у кім? у чым?	наменклату́ршчыку мн. наменклату́ршчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі хлеб у возе, то няма бяды ў дарозе.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

namienklaturščyk — беларуская лацінка

Слова наменклатуршчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: