Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 намеснік, -а, мужчынскі род
  1. Асоба, якая замяшчае каго-н. Знайсці сабе намесніка. ▪ Дзед яшчэ з усходам сонца паехаў у раённы пасёлак па новыя вуллі. А.. [Міхалку] пакінуў сваім намеснікам. ← Алесь Якімовіч.
  2. Афіцыйная назва асобы, якая замяшчае кіраўніка. Намеснік дырэктара завода. Намеснік міністра. Намеснік па палітычнай частцы. ▪ Старшыню і намесніка чакала ў канцылярыі некалькі калгаснікаў. ← Уладзімір Шахавец.
  3. У 14-17 стст. на Беларусі, Украіне і ў Літве — службовая асоба мясцовага кіравання.
  4. Пры Кацярыне II — вайсковы начальнік намесніцтва (губерні або некалькіх губерняў).
  5. У царскай Расіі 19 і 20 стст. — правіцель ускраінных абласцей краіны, які меў права вярхоўнай улады і кіраваў ад імя цара. Намеснік цара. Каўказскі намеснік.
  6. Памочнік настаяцеля манастыра або давераная асоба мітрапаліта.