STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наморднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намо́рднік мн. намо́рднікі |
| Родны каго? чаго? |
намо́рдніка мн. намо́рднікаў |
| Давальны каму? чаму? |
намо́рдніку мн. намо́рднікам |
| Вінавальны каго? што? |
намо́рднік мн. намо́рднікі |
| Творны кім? чым? |
намо́рднікам мн. намо́рднікамі |
| Месны у кім? у чым? |
намо́рдніку мн. намо́рдніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!
namordnik — беларуская лацінка
Слова наморднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наморднік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намотванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намо́льваць (10)
(14) першаўзыхо́днік ‹
› намо́раны (8)
(10) алеба́рднік ‹
› намо́раны (8)
(9) пага́рднік ‹
› намо́рзаны (9)
(12) шчытамо́рднік ‹
› намо́рзаны (9)
(6) бу́днік ‹
› намо́рзаць (9)
(11) радыёбуднік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
