Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

на́пал, прыслоўе
  размоўнае слова Тое, што і напалам (у 1, 2 і 4 знач.). Наша хата была самай крайняй пры забалочанай лугавіне, якая грэбляй дзяліла вёсачку напал. ← Васіль Вітка. [Стары Салвесь] ніколі не думаў, што гэты водруб давядзецца дзяліць напал. ← Раман Сабаленка. Направа абсеяныя шнуры: ярыну ўсю пакрывае свірэпка, жыта напал з гірсой і званцом. ← Янка Купала.
напа́л, -у, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў напаліць.
  2. Ступень свячэння напаленага цела. Напал ніці лямпачкі. Напал металу. Белы напал.
  3. пераноснае значэнне Стан вялікага ўзбуджэння, хвалявання, напружання. Напал страсцей. ▪ Такі напал, такая сіла Былі ў пачуццях агнявых. ← Антон Бялевіч.

❌

напал

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова напал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	напа́л мн. напа́лы
Родны каго? чаго?	напа́лу мн. напа́лаў
Давальны каму? чаму?	напа́лу мн. напа́лам
Вінавальны каго? што?	напа́л мн. напа́лы
Творны кім? чым?	напа́лам мн. напа́ламі
Месны у кім? у чым?	напа́ле мн. напа́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова напал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік напал — у родным, давальным, творным і месным склоне

напал

Навігатар

Мемчыкі