Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

наплыў, -лыву, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў наплываць — наплыць, наплысці (у 2, 3 знач.).
  2. Тое, што наплыло, сабралася. Наплыў пяску. ▪ За цёмнымі шыбамі, зацягнутымі слюдзянымі наплывамі лёду, глухі шоргат і шапаценне. ← Анатоль Кудравец.
  3. пераноснае значэнне Вялікая колькасць каго-, чаго-н. Наплыў народу. Наплыў абітурыентаў. Наплыў заказаў. ▪ Летнім часам, калі настаўнікі, з'язджаліся на канікулы, тутэйшым людзям не раз траплялася сустракаць іх, але такога паплыву не здаралася бачыць. ← Якуб Колас. // Прыліў пачуццяў, думак і пад. Паплыў радасці. ▪ — А дзе ж дзеці? — крыху супакоіўшыся ад першага паплыву хвалявання, запытаў Васіль. ← Алена Васілевіч.
  4. спецыяльны тэрмін Паступовая змена кадраў у кінафільме.

❌

наплыў

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова наплыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	наплы́ў мн. наплы́вы
Родны каго? чаго?	наплы́ву мн. наплы́ваў
Давальны каму? чаму?	наплы́ву мн. наплы́вам
Вінавальны каго? што?	наплы́ў мн. наплы́вы
Творны кім? чым?	наплы́вам мн. наплы́вамі
Месны у кім? у чым?	наплы́ве мн. наплы́вах
Клічная форма	— мн. —

Слова наплыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік наплыў — у родным, давальным, творным і месным склоне

наплыў

Навігатар

Мемчыкі