аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова анартыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
анарты́т мн. анарты́ты |
| Родны каго? чаго? |
анарты́ту мн. анарты́таў |
| Давальны каму? чаму? |
анарты́ту мн. анарты́там |
| Вінавальны каго? што? |
анарты́т мн. анарты́ты |
| Творны кім? чым? |
анарты́там мн. анарты́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
анарты́це мн. анарты́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Мужык лячыўся ад заафіліі, але ўсе яго намаганні пайшлі кату пад хвост.
anartyt — беларуская лацінка
Слова анартыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анартыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анарха-сіндыкалізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› анарма́льны (10)
(6) аарты́т ‹
› анартазі́т (9)
(6) бартыт ‹
› анартакла́з (10)
(6) марты́т ‹
› ана́рха-сіндыкалі́зм (18)
(9) спесарты́т ‹
› ана́рха-сіндыкалі́ст (18)
(9) альбертыт ‹
› ана́рха-сіндыкалі́сцкі (20)
(5) асты́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.