нармалізатар

гэта

— асоба - той, хто займаецца нармалізацыяй

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова нармалізатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нармаліза́тар мн. нармаліза́тары
Родны каго? чаго?	нармаліза́тара мн. нармаліза́тараў
Давальны каму? чаму?	нармаліза́тару мн. нармаліза́тарам
Вінавальны каго? што?	нармаліза́тара мн. нармаліза́тараў
Творны кім? чым?	нармаліза́тарам мн. нармаліза́тарамі
Месны у кім? у чым?	нармаліза́тары мн. нармаліза́тарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

narmalizatar — беларуская лацінка

Слова нармалізатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: