Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

нарыс, -а, мужчынскі род
1. Літаратурны твор невялікіх памераў, у аснове якога ляжаць рэальныя факты з жыцця і дзейнасці цікавых людзей. Крытыка-біяграфічны нарыс. ▪ Там [у калгасе] жылі добра, і Толя з радасцю пісаў аб гэтым у сваіх .. нарысах. ← Янка Брыль. Спецыфічнай асаблівасцю нарыса ўяўляецца тое, што ў ім апісваюцца канкрэтныя, рэальныя (а не выдуманыя) людзі, факты, падзеі. ← А. Макарэвіч.
2. звычайна мн. (нарысы, -аў). Назва спецыяльнай навуковай працы, прысвечанай распрацоўцы якога-н. аднаго пытання. Нарысы па дыялекталогіі.

❌

нарыс

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова нарыс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	на́рыс мн. на́рысы
Родны каго? чаго?	на́рыса мн. на́рысаў
Давальны каму? чаму?	на́рысу мн. на́рысам
Вінавальны каго? што?	на́рыс мн. на́рысы
Творны кім? чым?	на́рысам мн. на́рысамі
Месны у кім? у чым?	на́рысе мн. на́рысах
Клічная форма	— мн. —

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

Слова нарыс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік нарыс — у родным, давальным, творным і месным склоне

нарыс

Навігатар

Мемчыкі