STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова нарыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нары́ў мн. нары́вы |
| Родны каго? чаго? |
нары́ва мн. нары́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
нары́ву мн. нары́вам |
| Вінавальны каго? што? |
нары́ў мн. нары́вы |
| Творны кім? чым? |
нары́вам мн. нары́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
нары́ве мн. нары́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— А што вы прымаеце ад бяссоння?
— Шклянка віна кожныя дзве гадзіны.
— І пасля гэтага засынаеце?
— Не, проста калі не спіш, так весялей…
naryŭ — беларуская лацінка
Слова нарыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нарыхтаванасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нары́т (5)
(6) падмы́ў ‹
› нары́ты (6)
(4) змы́ў ‹
› нары́ты (6)
(6) размы́ў ‹
› нары́ўны (7)
(5) пары́ў ‹
› нарыўны́ (7)
(7) перары́ў ‹
› нарыхтава́насць (14)
(6) прары́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
