аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова анатацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аната́цыя мн. аната́цыі |
| Родны каго? чаго? |
аната́цыі мн. аната́цый |
| Давальны каму? чаму? |
аната́цыі мн. аната́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
аната́цыю мн. аната́цыі |
| Творны кім? чым? |
аната́цыяй, аната́цыяю мн. аната́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
аната́цыі мн. аната́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.
зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
anatacyja — беларуская лацінка
Слова анатацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анатацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анатомія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› анатацы́зм (9)
(9) дылата́цыя ‹
› анатацы́йна (10)
(11) кальмата́цыя ‹
› анатацы́йны (10)
(7) ната́цыя ‹
› Анато́ль (7)
(12) аўтааната́цыя ‹
› Анато́льевіч (11)
(9) каната́цыя ‹
› анато́мія (8)
(9) дэната́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.