STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова насяканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
насяка́нне мн. насяка́нні |
| Родны каго? чаго? |
насяка́ння мн. насяка́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
насяка́нню мн. насяка́нням |
| Вінавальны каго? што? |
насяка́нне мн. насяка́нні |
| Творны кім? чым? |
насяка́ннем мн. насяка́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
насяка́нні мн. насяка́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
nasiakannie — беларуская лацінка
Слова насяканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік насяканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове насякомаапыленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› насядзе́ць (9)
(10) прыпяка́нне ‹
› насяка́льшчык (12)
(9) дасяка́нне ‹
› насяка́льшчыца (13)
(9) засяка́нне ‹
› насяка́цца (9)
(11) перасяка́нне ‹
› насяка́ць (8)
(10) прасяка́нне ‹
› нася́кнуць (9)
(9) абсяка́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).