натазаўр

гэта

— вымерлы марскі паўзун

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова натазаўр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	натаза́ўр мн. натаза́ўры
Родны каго? чаго?	натаза́ўра мн. натаза́ўраў
Давальны каму? чаму?	натаза́ўру мн. натаза́ўрам
Вінавальны каго? што?	натаза́ўра мн. натаза́ўраў
Творны кім? чым?	натаза́ўрам мн. натаза́ўрамі
Месны у кім? у чым?	натаза́ўры мн. натаза́ўрах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

natazaŭr — беларуская лацінка

Слова натазаўр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: