натужанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова натужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нату́жанне мн. нату́жанні
Родны каго? чаго?	нату́жання мн. нату́жанняў
Давальны каму? чаму?	нату́жанню мн. нату́жанням
Вінавальны каго? што?	нату́жанне мн. нату́жанні
Творны кім? чым?	нату́жаннем мн. нату́жаннямі
Месны у кім? у чым?	нату́жанні мн. нату́жаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.

Беларус: Я стесняюсь говорить на белорусском языке, боюсь наделать ошибок и выглядеть глупо.
Усе: Спрабуй! Мы падтрымаем!
Беларус: Ну добра, як справы?
Усе: Гэта не па-беларуску! Чытай класікаў, нікчэмнік!

П — падтрымка

natužannie — беларуская лацінка

Слова натужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: