аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова наўмысніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наўмы́сніца мн. наўмы́сніцы |
| Родны каго? чаго? |
наўмы́сніцы мн. наўмы́сніц |
| Давальны каму? чаму? |
наўмы́сніцы мн. наўмы́сніцам |
| Вінавальны каго? што? |
наўмы́сніцу мн. наўмы́сніц |
| Творны кім? чым? |
наўмы́сніцай, наўмы́сніцаю мн. наўмы́сніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
наўмы́сніцы мн. наўмы́сніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!
naŭmysnica — беларуская лацінка
Слова наўмысніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наўмысніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наўпамінанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наўмы́снасць (11)
(10) зламы́сніца ‹
› наўмы́сне (8)
(11) аднамы́сніца ‹
› наўмы́снік (9)
(12) дабрамы́сніца ‹
› наўмы́сны (8)
(8) хрэ́сніца ‹
› наўпадо́бу (9)
(12) супрацэ́сніца ‹
› наўпа́кі (7)
(8) паясні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.