аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нацэнка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нацэ́нка мн. нацэ́нкі |
| Родны каго? чаго? |
нацэ́нкі мн. нацэ́нак |
| Давальны каму? чаму? |
нацэ́нцы мн. нацэ́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
нацэ́нку мн. нацэ́нкі |
| Творны кім? чым? |
нацэ́нкай, нацэ́нкаю мн. нацэ́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нацэ́нцы мн. нацэ́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
nacenka — беларуская лацінка
Слова нацэнка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нацэнка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нацюрмартыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нацэ́начны (9)
(10) самаацэ́нка ‹
› нацэ́нены (8)
(10) пераацэ́нка ‹
› нацэ́нены (8)
(12) вегетаацэ́нка ‹
› нацэ́ньвацца (11)
(6) сцэ́нка ‹
› нацэ́ньваць (10)
(8) расцэ́нка ‹
› нацю́кацца (9)
(6) уцэ́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.