аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нашэнніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нашэ́нніца мн. нашэ́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
нашэ́нніцы мн. нашэ́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
нашэ́нніцы мн. нашэ́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
нашэ́нніцу мн. нашэ́нніц |
| Творны кім? чым? |
нашэ́нніцай, нашэ́нніцаю мн. нашэ́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
нашэ́нніцы мн. нашэ́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Мілы браце!
У чужой хаце
Не нажыць табе багацця.
našennica — беларуская лацінка
Слова нашэнніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нашэнніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нашэпт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нашэ́льнік (9)
(9) кашэ́нніца ‹
› нашэ́нне (7)
(11) галашэ́нніца ‹
› нашэ́ннік (8)
(9) машэ́нніца ‹
› нашэ́пт (6)
(10) прашэ́нніца ‹
› нашэ́птванне (11)
(9) акая́нніца ‹
› нашэ́птвацца (11)
(13) непрыка́янніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.