аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ангіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ангі́на мн. ангі́ны |
| Родны каго? чаго? |
ангі́ны мн. ангі́н |
| Давальны каму? чаму? |
ангі́не мн. ангі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
ангі́ну мн. ангі́ны |
| Творны кім? чым? |
ангі́най, ангі́наю мн. ангі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
ангі́не мн. ангі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.
нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпростправільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
anhina — беларуская лацінка
Слова ангіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ангіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ангіяграма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ангіётэнзін (11)
(6) загі́на ‹
› ангіётэнзінаген (15)
(6) пагі́на ‹
› Ангі́лья (7)
(5) згі́на ‹
› ангі́нны (7)
(7) сангі́на ‹
› ангіно́зны (9)
(6) Рэгі́на ‹
› ангіягра́ма (10)
(9) хлабазі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».