STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова невядомае
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. невядо́мае мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. невядо́мага мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. невядо́маму мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. невядо́мае мн. — |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. невядо́мым мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. невядо́мым мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
nieviadomaje — беларуская лацінка
Слова невядомае (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік невядомае — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове невядомасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› невыя́ўна (8)
(8) па-сё́мае ‹
› невыя́ўны (8)
(8) дзялі́мае ‹
› невядо́ма (8)
(7) вядо́мае ‹
› невядо́масць (11)
(9) насяко́мае ‹
› невядо́мка (9)
(8) мно́жымае ‹
› невядо́мы (8)
(10) немагчы́мае ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
