незамутнёнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова незамутнёнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	незамутнё́насць мн. незамутнё́насці
Родны каго? чаго?	незамутнё́насці мн. незамутнё́насцяў, незамутнё́насцей
Давальны каму? чаму?	незамутнё́насці мн. незамутнё́насцям
Вінавальны каго? што?	незамутнё́насць мн. незамутнё́насці
Творны кім? чым?	незамутнё́насцю мн. незамутнё́насцямі
Месны у кім? у чым?	незамутнё́насці мн. незамутнё́насцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!

niezamutnionasć — беларуская лацінка

Слова незамутнёнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: