неінварыянтнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова неінварыянтнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	неінварыя́нтнасць мн. неінварыя́нтнасці
Родны каго? чаго?	неінварыя́нтнасці мн. неінварыя́нтнасцяў, неінварыя́нтнасцей
Давальны каму? чаму?	неінварыя́нтнасці мн. неінварыя́нтнасцям
Вінавальны каго? што?	неінварыя́нтнасць мн. неінварыя́нтнасці
Творны кім? чым?	неінварыя́нтнасцю мн. неінварыя́нтнасцямі
Месны у кім? у чым?	неінварыя́нтнасці мн. неінварыя́нтнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

nieinvaryjantnasć — беларуская лацінка

Слова неінварыянтнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: