Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

непрытомнасць, -і, жаночы род
1. Страта прытомнасці, выкліканая хваравітым станам або душэўным узрушэннем. У непрытомнасці.. [Антаніна Мікалаеўна] асунулася на зямлю. ← Георгій Шчарбатаў. Паддубны быў у непрытомнасці. ← Мікола Ткачоў.
2. Крайняя ступень душэўнага ўзрушэння, пры якой траціцца здольнасць валодаць сабой. Хацелася [Тані] крыкнуць: «Хопіць!» Ды побач маці і Хімка, захлёбваючыся да непрытомнасці, мармыталі свае малітвы. ← Мікола Гроднеў. Іліко і Вано стаялі ў кутку, напалоханыя да непрытомнасці. ← Эдуард Самуйлёнак.

❌

непрытомнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова непрытомнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	непрыто́мнасць мн. непрыто́мнасці
Родны каго? чаго?	непрыто́мнасці мн. непрыто́мнасцяў, непрыто́мнасцей
Давальны каму? чаму?	непрыто́мнасці мн. непрыто́мнасцям
Вінавальны каго? што?	непрыто́мнасць мн. непрыто́мнасці
Творны кім? чым?	непрыто́мнасцю мн. непрыто́мнасцямі
Месны у кім? у чым?	непрыто́мнасці мн. непрыто́мнасцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць

Слова непрытомнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік непрытомнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

непрытомнасць

Навігатар

Мемчыкі