Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

нечысць, -і, жаночы род, зборны назоўнік
  размоўнае слова
  1. Паводле забабонных уяўленняў — нячыстая сіла, чэрці, ведзьмы і пад. Загудзеў .. [парк] нечуванымі галасамі, .. закруцілася пажоўклае лісце — нібы нечысць уся пазляталася з усіх бакоў. ← Міхась Лынькоў.
  2. пераноснае значэнне Жывёлы, насякомыя, якія выклікаюць агідлівае пачуццё. [Дзядзька:] — Бусел знішчае мышэй, гадзюк, пацукоў, вусеняў, жукоў і ўсякую нечысць. ← Віталі Вольскі.
  3. пераноснае значэнне Аб ганебных людзях, якія ўвасабляюць сабою ўсё варожае, цёмнае. Фашысцкая нечысць. ▪ [Яшчын:] — Тут пра жыццё думаць трэба, а не слёзы ліць, калі нечысць прагналі са сваёй зямлі. ← Тарас Хадкевіч.

❌

нечысць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова нечысць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	не́чысць мн. не́чысці
Родны каго? чаго?	не́чысці мн. не́чысцяў, не́чысцей
Давальны каму? чаму?	не́чысці мн. не́чысцям
Вінавальны каго? што?	не́чысць мн. не́чысці
Творны кім? чым?	не́чысцю мн. не́чысцямі
Месны у кім? у чым?	не́чысці мн. не́чысцях
Клічная форма	— мн. —

Слова нечысць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік нечысць — у родным, давальным, творным і месным склоне

нечысць

Навігатар

Мемчыкі