аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова носніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
но́сніца мн. но́сніцы |
| Родны каго? чаго? |
но́сніцы мн. но́сніц |
| Давальны каму? чаму? |
но́сніцы мн. но́сніцам |
| Вінавальны каго? што? |
но́сніцу мн. но́сніцы |
| Творны кім? чым? |
но́сніцай, но́сніцаю мн. но́сніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
но́сніцы мн. но́сніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
nosnica — беларуская лацінка
Слова носніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік носніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове носчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› но́ска (5)
(10) падко́сніца ‹
› но́скасць (8)
(8) зло́сніца ‹
› но́скі (5)
(10) падмо́сніца ‹
› но́сцам (6)
(12) смалано́сніца ‹
› но́счык (6)
(8) уно́сніца ‹
› но́сьбіт (7)
(7) по́сніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.